ស្ទូឌីយ៉ូ ជីប្ល៊ី, បណ្តាញទូរទស្សន៏ នីបប៉ុន, ដែនស៊ូ, ហាកគូហូដូ ឌីវ៉ាយអឹមភី, Walt Disney ជប៉ុន, ម៊ីស៊ូប៊ីស៊ី, តូហូ និង វ៉ាល ប្រាន់ សូមជូន
ខ្ញុំនិងមិនបំភ្លេចរដូវក្តៅនោះទេ.
ខ្ញុំបានចំណាយពេលមួយសប្តាហ៍នៅក្នុងផ្ទះចាស់មួយ ដែលម្តាយខ្ញុំធ្លាប់រស់នៅ.
គំរោង និង ការសម្តែងដោយ Hayao Miyazaki ផលិតដោយ Toshio Suzuki
ដោយផ្អែកលើ "The Borrowers" ដោយ Mary Norton តន្ត្រី ដោយ Cécile Corbel
គឺទីនេះហើយ. មានអារម្មណ៍មិនអីទេឫ?
បាទ.
ដឹកនាំដោយ Hiromasa Yonebayashi
♪ ចំណងជើងរង ដោយ ធង ឧស្សាហ៍♪ www.facebook.com\ussaloveyou
ពិភពសំងាត់ របស់ អារីធី
ហារុ...ប៉ុន្មានដងហើយ ដែលខ្ញុំប្រាប់នាង?
- ខ្ញុំនឹងត្រលប់មកវិញ. - យល់ព្រម.
ហារុ!
ឯងបានបិទផ្លូវរថយន្តម្តងទៀតហើយ.
ស្សូ?
ឯងនៅឯណា?
កុំប៉ះវា!
របស់នេះមិនមែនសំរាប់ឯងទេ.
- អារីធី! - ចាស?
ឯងបានចេញទៅខាងក្រៅទៀតហើយ, មែនទេ?
ហើយឯងនឹងត្រូវសំអាតបន្ទប់នេះ, លោកស្រីតូច.
វាជាសួនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ.
ប្រសិនបើឯងសុំម៉ាក់, វាដូចជារញ៉ែរញ៉ៃណាស់.
អូ! វាជាស្លឹកដើមផ្កា យីថោ?
អូល្អណាស់, ខ្ញុំគិតថា ថ្ងៃខួបកំណើត របស់ម៉ាក់ជិតមកដល់ហើយ.
គ្រប់គ្រាន់សំរាប់ពេញមួយឆ្នាំ.
ប៉ុន្តែដើមផ្កា យីថោ នៅឆ្ងាយណាស់.
បើសិនជាមនុស្សបានឃើញឯងនោះ...
ខ្ញុំនិងប្រយត្ន័.
ពិភពលោកនេះគឺពោពេញ ទៅដោយគ្រោះថ្នាក់ណាស់.
លោកពូរបស់ឯង...
... ត្រូវបានកង្កែបស៊ី. ពិតទេ?
ស៊ីសូដូចជាគួអោយឆ្ងាញ់ណាស់?
ចាស, ពិតណាស់.
ជាមួយនិងស្ករសបន្តិច ខ្ញុំគួរតែធ្វើទឹកស៊ីសូ.
ចាំយប់. ខ្ញុំនិងទៅខ្ចីវាខ្លះសំរាប់ម៉ាក់.
ជាការខ្ចីលើកដំបូងរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំបានហ្វឹកហាត់ទាំងថ្ងៃទាំងយប់.
លោកប៉ាត្រលប់មកវិញហើយ.
ស្វាគមន៏ការត្រលប់មកវិញ.
- លោកប៉ា, យប់នេះ... - មានក្មេងប្រុសម្នាក់នៅក្នុងផ្ទះ.
ខ្ញុំឃើញបានឃើញគេ.
- ទេ! អារីធី... - តែគេមើលមិនឃើញខ្ញុំទេ!
ខ្ញុំបានពួននៅក្រោយស្លឹកផ្កា យីថោ. លោកប៉ា, យើងនៅតែបន្តរ, មែនទេ?
ខ្ញុំមិនដែលលឺពីវានោះទេ. វាគ្រោះថ្នាក់ណាស់.
ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែគេក្មេងម្នាក់តែប៉ុណ្ណោះ!
លោកប៉ា, ខ្ញុំបានរង់ចាំ យូណាស់មកហើយ.
ក្មេងអាចសាហាវ ជាងមនុស្សចាស់.
ខ្ញុំនឹងមិនអីទេ!
ក្មេងតូចគួរតែឆាប់ចូលគេង.
អរគុណលោកប៉ា!
ប៉ុន្តែ...
ក្មេងម្នាក់នោះ ឈឺ. កុំបារម្ភអី, យើងនឹងមិនអីទេ.
ប៉ុន្តែនៅតែ...
ឈប់បារម្ភទៅ, ម៉ាក់. យើងនឹងបន្ថែមការប្រុងប្រយត្ន័.
អារីធី នឹងគ្រប់១៤ឆ្នាំឆាប់ៗនេះ.
ថ្ងៃក្រោយនាងនឹងត្រូវតែ រស់នៅដោយគ្មានពួកយើង.
ពេលខ្លះខ្ញុំក៏គិតបែបនេះដែរ ពួកយើងគឺជាអ្នកខ្ចីចុងក្រោយដែលរស់នៅលើលោក.
អ្វីដែលឯងត្រូវការ, គ្រាន់តែប្រាប់ហារុទៅបានហើយ.
ល្អណាស់.
ហារុ, ខ្ញុំពឹងលើឯងហើយ.
បាទ លោកស្រី.
ឆាប់បិទរបាំងទៅ. កុំអោយសត្វស្រមោចចូលបាន.
ហេតុអីមិនពាក់ខោអាវពណ៌ស្រអាប់បន្តិច?
ខ្ញុំបានសំរេចចិត្តហើយ!
ម៉ាក់សង្ឃឹមថាឯងនឹងខ្ចី បានក្រដាសអនាម័យខ្លះ.
និង ស្ករស,ផង?
យើងនិងអាចញ៉ុំស៊ីសូ និស្ករសខ្លះសំរាប់តែ.
តែរបស់ផ្សេងទៀតមិនចាំបាច់ទេ.
ខ្ញុំនឹងឆាប់ត្រលប់មកវិញ.
ប្រយត្ន័ផង.
ពួកយើងនឹងប្រយត្ន័.
អារីធី!
សុំទោស!
- កាន់របស់នេះអោយប៉ា. - ចាស, លោកប៉ា.
កាន់អោយជាប់!
អារីធី?
ហើយឫនៅ?
អ្វីគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែធំ!
ពិភពមនុស្ស.
ស្ករសនៅទីនោះ.
រង់ចាំប៉ានៅហ្នឹងហើយ.
លោកប៉ា, ប៉ាអស្ចារ្យណាស់!
ឥឡូវទៅយក ក្រដាសអនាម័យនោះ.
លោកប៉ា, មើលនោះ.
ការខ្ចីលើកដំបូងរបស់ឯង.
ប្រយត្ន័, វាមុត.
ខ្ញុំនិងប្រយត្ន័!
លោកប៉ា, ការខ្ចីគួរអោយសប្បាយណាស់!
មើលខាងក្រោមនោះ.
កណ្តុរ. ចេញអោយឆ្ញាយពីវា. ពួកវា រំខានណាស់.
ខ្ញុំមិនខ្លាចទេ.
ខ្ញុំត្រៀមរួចរាល់សំរាប់គ្រប់យ៉ាង. ខ្ញុំមានរបស់នេះ!
អ្វីដែលល្អបំផុតនោះគឺមិនត្រូវ ទៅរកគ្រោះថ្នាក់នោះទេ.
នេះជាកន្លែងណា?
មនុស្សធ្វើវាឡើងសំរាប់ កូនក្រមុំតុក្កតា របស់គេ.
វាល្អបំផុតសំរាប់ពួកយើង!
ម៉ាក់និងពេញចិត្ត សំលៀកបំពាក់នៅទីនោះ.
របស់នេះមិនមែនសំរាប់ អ្នកខ្ចីនោះទេ.
ប្រសិនជារបស់គេបាត់នោះ គេនិងដឹងជាមិនខាន.
អូ...
កុំខ្លាចអី.
ខ្ញុំមើលឃើញអ្នក.
នៅក្នុងសួនច្បារ. វាជាអ្នក, មិនអញ្ចឹងឫ?
ម៉ាក់ខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំអំពីឯង.
គាត់បានឃើញមនុស្សតូចៗនៅទីនោះ. កាលពីគាត់នៅតូច.
ជាអ្នកឬ ដែលគាត់បានឃើញ?
អញ្ចឹងឬ?
សុំទោស, លោកប៉ា.
ថ្ងៃនេះ គាត់បានឃើញខ្ញុំ, នៅខាងក្រោយសួនច្បារ.
ខ្ញុំគួរតែប្រយត្ន័ជាងមុន.
ប៉ាសង្ឃឹមថាគេនិងមិនធ្វើអោយកូនខ្លាច.
យកល្អកុំប្រាប់ម្តាយឯងអី, ដើម្បីកុំអោយគាត់បារម្ភ.
ល្អ.
ឯងមិនត្រូវប្រញ៉ាប់រត់នោះទេ. សង្កេតមើលគេសិន, រួចចាំសំរេចចិត្ត.
យើងមកដល់ផ្ទះហើយ.
សុវត្តិភាពនិងសំលេង.
និង..?
របស់ដែលយើងធ្វើមិនបានល្អនៅពេលនេះ.
យើងចែកពន្លឺនេះ មុនពេលយើងបញ្ចប់.
អូ កូនសំលាញ់.
យើងគួរតែបោះបង់ ស្ករសចោលទៅ.
កុំគិតពីវាអី. យ៉ាងហោចណាស់ពួកបងមានសុវត្តិភាពហើយ.
អារីធី, ឯងបានរកឃើញរបស់អី. បង្ហាញម្តាយឯងបន្តិចទៅ.
ម្ជុលខ្ទាស់ស្អាតណាស់.
ដល់ពេលចូលគេងហើយ.
រាត្រីសួរស្តី.
នាងមើលទៅដូចជាចាស់ទុំហើយ.
អោយខ្ញុំឆុងតែខ្លះជូន?
ស្សូ!
ចូលមកក្នុងផ្ទះមក. ឯងនិងផ្តាសាយដោយនៅខាងក្រៅហ្នឹង.
ដុំស្ករស? តើវាសំរាប់ធ្វើអ្វី?
គាត់ប្រហែលធ្វើអោយជ្រុះហើយ.
វាប្រហែលគឺជាស្ករសមួយដុំ ដែលខ្ញុំធ្វើអោយជ្រុះកាលពីយប់មិញហើយ.
ថាម៉េច?
ចង់មានន័យថា, ឯងធ្វើអោយវាជ្រុះ?
កុំប៉ះវា. ឯងមិនយល់ទេ?
វាគឺជាអន្ទាក់.
ពួកគេព្យាយាមចាប់យើង!
យើងប្រហែលជាត្រូវឈប់ខ្ចី មួយរយះ.
ប្រហែលជាពួកគេបានដឹងថា យើងនៅកន្លែងណាហើយ.
ផត, យើងត្រូវតែរើផ្ទះ!
ផ្ទះនេះស្អាតណាស់ទៅហើយ.
ឥឡូវនេះយើងត្រូវតែ ចាប់ផ្តើមអ្វីទាំងអស់សារជាថ្មីម្តងទៀត.
ល្អណាស់, យើងនិងមើលថាវានិងទៅជាយ៉ាងណា.
ឥឡូវញ៉ុំទៅ, ស៊ុបត្រជាក់ហើយ.
ហេតុអ្វីបានជាស្ករសទៅវិញ?
អរគុណអារីធី.
ខ្ញុំចង់ព្យូអ្វីទាំងអស់ នៅពេលថ្ងៃរះ.
ម៉ាក់ដឹងទេ ខ្ញុំចូលចិត្តបោកខោអាវណាស់.
- ម៉ាក់ទៅដេកមួយភ្លេតសិន. - ល្អ.
"ឯងភ្លេចរបស់ខ្លះ"
ឯងត្រលប់មកវិញ.
ឈប់, កុំទាន់ទៅ.
ទុកអោយពួកយើងនៅដោយស្ងាត់ស្ងៀមទៅ.
ខ្ញុំគ្រាន់តែចងប្រាប់ឯងប៉ុណ្ណឹង.
ខ្ញុំចង់និយាយជាមួយឯង.
មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែគ្រោះថ្នាក់ណាស់.
ប្រសិនជាពួកយើងត្រូវបានគេឃើញ, យើងត្រូវតែចេញ. ឱពុកម្តាយខ្ញុំនិយាយអញ្ចឹង.
ឯងមានគ្រួសារ? ខ្ញុំច្រណែនឯងណាស់.
ចុះឯងមិនមានទេឬ?
មាន, ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដែល បានឃើញមុខឱពុករបស់ខ្ញុំទេ.
ម្តាយខ្ញុំរវល់ខ្លាំងណាស់, គាត់សឹងតែគ្មានពេលសោះសំរាប់ខ្ញុំ.
ពិតឫ...
ខ្ញុំឈ្មោះស្សូ. តើឯងឈ្មោះអី?
តើឯងមានឈ្មោះទេ?
ពិតណាស់ខ្ញុំមាន!
អារីធី.
អារីធី... អារីធី...
ពិរោះណាស់.
តើឯងអាចអោយខ្ញុំឃើញឯងផងបានទេ? តែមួយភ្លែតទេ.
មួយភ្លែតទេ. ណា?
មាអ្វីកើតឡើងហ្នឹង? ឈាម, វាជាសត្វក្អែក!
ឯងមិនអាចចូលមកទីនេះបានទេ!
តើសត្វទាំងនោះកើតស្អី? វាមិនដែលបែបនេះទេ.
ប្រែហែលជារដូវធ្វើសំបុកទេដឹង ឬ ក៏ជាអ្វី.
ឥឡូវខ្ញុំត្រូវតែប្តូររបាំងនេះចេញ. យើងត្រូវទុកវានៅកន្លែងណា?
ឯងមិនអីទេឬ?
ឯងប្រហែលជាត្រូវ លេបថ្នាំខ្លះហើយ.
អរគុណ, ហារុ.
ខ្ញុំមិនអីទេ.
រដូវធ្វើសំបុក, ហ្អឺម?
ឯងត្រូវសំរាក អោយបានច្រើន.
លោកប៉ា...
- ប៉ាប្រាប់ហើយ ថាទៅអោយឆ្ងាយ. - ខ្ញុំសុំទោស.
ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ជួយទេ.
គាត់មិនបានឃើញខ្ញុំទេ.
ឯងធ្វើអោយគ្រួសារយើងធ្លាក់ក្នុងគ្រោះថ្នាក់ហើយ.
ប៉ានឹងមិននិយាយម្តងទៀតទេ. យល់ទេ?
ចាស.
យើងគួរតែចាប់ផ្តើមស្វែងរក.
ដល់ពេលហើយ.
ផត...
"ឯងភ្លេចរបស់ហើយ"
ពេលរសៀល! កញ្ចប់សំរាប់ឯង.
អរគុណម្តងទៀត ម៉ាក់. ក្តៅណាស់នៅខាងក្រៅ.
ស្តាប់, ស្គាល់ក្រុមហ៊ុន កំចាត់សត្វចង្រៃណាល្អទេ?
កំចាត់សត្វចង្រៃ?
ទីនេះមានមួយ. "Squeaky Klean Service."
Squeaky Klean Service? ចាំខ្ញុំកត់វាទុក.
មានបញ្ហាជាមួយកណ្តុរឬ?
ប្រហែលជាកណ្តុរហើយ, ឬប្រហែលជាអ្វីផ្សេង.
ចន្លោះរវាងយើង, វាជាមនុស្សតូចៗ.
ខ្ញុំបានឃើញគេដោយផ្ទាល់.
បានជាសត្វក្អែកព្យាយាម ហើរចូលក្នុងបន្ទប់ឯង?
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាវាមិនធ្វើអោយឯងខ្លាចទេ.
កុំបារម្ភអី, មីងសាដាកូ. ហារុ ដេញវាចេញទៅ.
គួរអោយភ្ញាក់ផ្អើលណាស់សំរាប់ខ្ញុំ!
ខ្ញុំមិនដែលឃើញអ្វីៗដែលធំបែបនេះទេ...
ការរំភើបជារឿងដ៏អាក្រក់ ក្នុងលោក សំរាប់គាត់.
គាត់មកក្នុងភាពជាសន្តិភាពនិងស្ងៀមស្ងាត់.
ប្រសិនបើមានរឿងអ្វីកើតឡើង មុនពេលវះកាត់...
ខ្ញុំដឹងហើយ, ខ្ញុំដឹងហើយ.
ខ្ញុំដឹងថាម្តាយគាត់ រវល់ជាមួយការគាត់ណាស់.
តែធ្វើដំណើរទៅធ្វើជំនួញនៅបរទេស ហើយទុកក្មេងម្នាក់ឈឺម្នាក់នេះចោល?
វាប្រហែលជាលំបាកណាស់សំរាប់ឯង ដោយគ្មានម្តាយឯងនៅជាមួយ.
តែខ្ញុំមិនអីទេ.
ខ្ញុំគិតថាការលែងគ្នា មិនអាចជួយបានទេ.
តែហេតុអីនាងមិននៅទីនេះ, នៅពេលដែលគេត្រូវការនាង?
អ្នកមីងសាដាកូ, នរណាជាអ្នកធ្វើកូនផ្ទះ តូចនៅក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញុំ?
វាអស្ចារ្យណាស់.
ឯងចង់មានន័យថា ផ្ទះតុក្កតានោះឬ?
ផ្ទះតុក្កតានោះជារបស់ម្តាយរបស់ឯង.
នាងបានទុកវាចោលនៅទីនេះ នៅពេលដែលនាងផ្លាស់ផ្ទះ.
ជារបស់គាត់?
ប៉ារបស់ខ្ញុំក៏មានវាដែរ វាផលិតនៅប្រទេសអង់គ្លេស.
វាសំរាប់មនុស្សតូចៗ.
ឱពុកខ្ញុំនិយាយថា គាត់ធ្លាប់ឃើញពួកគេ.
គាត់បានរង់ចាំអស់រយះពេលជាច្រើនឆ្នាំ.
គាត់តែនិយាយថាផ្ទះនោះ សំរាប់ជាអំណោយសំរាប់ពួកគេ.
ប៉ុន្តែខ្ញុំខ្លាចថា ពួកគេមិនបង្ហាញខ្លួនម្តងទៀតទេ.
មិនមែនតែក្នុងជីវិតរបស់ឱពុកខ្ញុំទេ, ក៏មិនមានដែរក្នុងជីវិតខ្ញុំ.
អ្នកប្រុសតូច, តើឯងធ្លាប់បានឃើញ មនុស្សតូចៗនៅក្នុងបន្ទប់ឯងទេ?
សំណាងមិនល្អ... មិនឃើញទេ.
វានៅក្នុងគ្រួសាររបស់យើង បួនជំនាន់មកហើយ.
ប្រសិនបើឯងចូលចិត្តវា, វានឹងក្លាយជារបស់ឯងនៅថ្ងៃណាមួយ.
មីងមានន័យថាអោយខ្ញុំឬ?
ចាស.
ឯងមានបានមើលខាងក្នុងហើយឬនៅ? វាស្អាតណាស់!
- ហារុ, ឯងអាចបិទភ្លើងបានទេ? - ចាស អ្នកស្រី.
នេះជាបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ.
គ្រឿងសង្ហារឹមទាំងអស់សុទ្ធធ្វើដោយដៃផ្ទាល់ ដោយជាងគ្រឿងសង្ហារឹម.
អស្ចារ្យណាស់មែនទេ?
មានបណ្ណល័យនៅជាន់ទីមួយ មានបន្ទប់ទឹកចំនួន៧.
ប៉ុន្តែបន្ទប់មួយទៀត ជារបស់ដែលខ្ញុំចូលចិត្ត.
ហារុ, តើមីងអាចបើកវាបានទេ?
មើលនេះ, ខ្ញុំគិតថាវាបើករបៀបនេះ.
អ្វីគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែលម្អិត!
លម្អិតដូចជា របស់ពិតអញ្ចឹង.
វាជារបស់ពិត. ឯងអាចប្រើវាសំរាប់ដុតនំបាន.
ស្អារណាស់, ស្អារមែនទែន.
គួអោយស្តាយ, សុបិន្តរបស់ប៉ាខ្ញុំ មិនអាចក្លាយជាការពិត.
ហើយអស់រយះពេលយ៉ាងយូ...
ប្រហែលជាមនុស្សតូចៗទាំងនោះ ទៅបាត់អស់ហើយ.
ម៉ាក់, យើងមានរូបភាពនេះ បីឆ្នាំមកហើយ.
ឯងមិនចង់បានថ្មីមួយទេឬ?
ម៉ាក់ស្រលាញ់រូបទាំងអស់នេះ.
ម៉ាក់តែងសុបិន្តថា ម៉ាក់និងមើលឃើញមហាសមុទ្យពិតនៅថ្ងៃណាមួយ.
ចាកប្រធានហើយ ប្តូរវាចោលទៅ.
លោកប៉ាដូចជាយឺតជាងរាល់ដង.
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាគាត់និងមិនត្រូវគេចាប់បាន នៅក្រោមដំណង់ភ្លៀងយ៉ាងខ្លាំងនេះ.
- លោកប៉ា? - ទ្វារក្រោយ.
លោកប៉ា! ស្វាគមន៏ការត្រលប់មកវិញ...
ខ្ញុំគ្រិចជើង.
សំណាងល្អ ស្ពីលឺ បានឃើញខ្ញុំ.
ផត?
បងសម្លាញ់, បងប្រហែលជាឈឺហើយ! ប្រញ៉ាប់ឡើង, យកគាត់ចូលមក.
វាឈឺណាស់មែនទេ?
វាមិនបាក់ទេ. ខ្ញុំនឹងមិនអីទេ.
ខ្ញុំនឹងទៅយកទឹកត្រជាក់មកខ្លះ.
នេះកន្សែង, ជូតវាអោយស្ងួតទៅ.
នោះជានរណា?
វាមិនមែនតែ យើងទាំងបីអ្នកនោះទេ.
ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ.
ឈប់សិន, យ៉ាងហោចណាស់នៅ ផឹកតែមួយពែងសិនទៅ.
ម៉ាក់នឹងទៅមើលប៉ារបស់ឯង. យកតែអោយ ស្ពីល លឺ ទៅ.
អរគុណ ស្ពីល លឺ. លោកប៉ាពិតជាសំណាងណាស់ដែលមានលោកជួយ.
យើងពិតជារីករាយណាស់ដែលបានការជួយពីលោក.
ស្តាប់, តើលោកធ្លាប់ បានឃើញ អ្នកខ្ចីដ៏ទៃទៀតដែរឺទេ?
លោកឃើញទេ, យើងគិតថា យើងប្រហែលជាអ្នកចុងក្រោយហើយ.
មានច្រើនណាស់.
ជីដូនមួយ ឡូពី ប្រហែលជា មិនអីទេ!
ខ្ញុំអាចមើលធ្នូ របស់លោកបានទេ?
លោកប្រើវាសំរាប់បរបាញ់ឬ?.
អោយវាមកខ្ញុំវិញ. វាមិនមែនជារបស់លេងទេ.
ចំណងជើងរង ដោយ ធង ឧស្សាហ៍ www.facebook.com\ussaloveyou
ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ.
លោកមិននៅ ញ៉ាំអីសិនទេឬ?
យករបស់នេះទៅ.
ជើង ចង្រិត!
ចង់បានខ្លះទេ? វាល្អណាស់.
ទេ អរគុណ!
ថែរក្សាខ្លួន.
អរគុណម្តងទៀត.
ខ្ញុំនឹងជួនដំណើរគាត់.
បងកំពុងរក កន្លែងថ្មី.
ខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើររួចក៏ធ្លាក់. មិនអាចកំរើកបាន. បន្ទាប់មក ស្ពីល ឡឺ ក៏មកដល់.
ពិតឬ...
កន្លែងរបស់គាត់គឺឆ្លងទន្លេនោះ.
ហើយគាត់ដឹងថាមានកន្លែងពីរឺបី ដែលយើងអាចនៅបាន.
ខ្ញុំគិតថាវាល្អណាស់.
ខ្ញុំមិនចូលចិត្តបោះជំរំនៅខាងក្រៅទេ.
ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនប្រកដថាយើងអាចរកបាន កន្លែងល្អដូចនេះបានទេ.
ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់ ដែលនៅមាន មនុស្សដូចជាពួកយើងនៅសេសសល់.
តើលោកមានមិត្តភក្ក័ ឬក៏គ្រួសារទេ, ស្ពីល ឡឺ?
គ្រួសារ? ទេ, តែខ្ញុំម្នាក់ទេ.
ល្អ,ខ្ញុំសង្ឃឹមថាលោក នឹងមកម្តងទៀត.
សម្លររបស់ម៉ាកខ្ញុំ ពិតជាឆ្ងាញ់ជាងគេនៅលើលោក.
ហារុ?
អារីធី, ថ្នេររបស់ឯង ត្រូវតែនៅជាប់គ្នា.
ផ្តាច់វាចេញហើយធ្វើវាម្តងទៀត.
ហេតុអីបានជាយើងត្រូវាការ ថង់ធំបែបនេះ?
ខ្ញុំ នឹងទៅមើលលោកប៉ា.
លោកប៉ា, ខ្ញុំអាចចូលបានទេ?
ជើងរបស់ប៉ាយ៉ាម៉េចទៅហើយ?
ប៉ានឹងអាចដើរបាននៅពេញឆាប់ៗនេះ.
លោកប៉ា?
តើយើងពិតជាចង់រើចេញមែនឬ?
យើងកំពុងតែគិត. យើងគ្មានជំរើសទេ គឺត្រូវតែរើចេញ.
ខ្ញុំមិនគិតថាមនុស្សទាំងអស់ សុទ្ធតែគួរអោយគ្រោះថ្នាក់នោះទេ.
អារីធី...
មុនពេលដែលឯងកើត, គឺមានមនុស្សពីរនាក់ ទៀតដែលរស់នៅក្នុងផ្ទះនេះ.
គ្រួសារមួយត្រូវបានបាត់បង់. ពួកគេបានបាត់ខ្លួន.
មួយទៀតបានផ្លាស់ទៅនៅកន្លែងផ្សេង.
ពួកគេត្រូវមនុស្សឃើញ.
ទោះបីជាអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ, យើងត្រូវតែរស់.
លោកប៉ា...
តើឋានសួគ៍ជាអ្វី! វាជាការរញ្ជួយផែនដីឬ?
អ្នកម៉ាក់!
វាមិនបើកទេ.
គន្លឹះគ្រោង.
ជញ្ជ... ជញ្ជាំង!
ហូម លី!
ខ្ញុំតែងតែស្រមៃថា នឹងមានផ្ទះបាយដូចនេះ.
ប្រមូលតែរបស់ដែលយើងត្រូវការបានហើយ.
យើងមិនអាចយកទៅបានទាំងអស់ទេ.
ហើយ ហូម លី, មិនត្រូវយករបស់ ចេញពីផ្ទះតុក្កតានោះទេ.
ខ្ញុំនឹងប្រាកដថាវានឹងមានសុវត្តិភាព.
- នៅជាមួយម្តាយឯងហើយ. - ចាស លោកប៉ា.
ចុងក្រោយអ្នកមកដល់ហើយ.
តើឯងពេញចិត្តនិងផ្ទះបាយថ្មីរបស់ឯងទេ?
ផ្ទះរបស់យើងត្រូវបានរងគ្រោះ
ប៉ុន្តែមិនអីនោះទេ ខ្ញុំមកដើម្បីលា.
តើខ្ញុំអាចមើលបានទេ?
ឯងស្អាតណាស់.
យើងត្រូវតែប្តូរកន្លែង.
យើងត្រូវបានគេឃើញ.
អ្នកខ្ចី មិនត្រូវអោយគេមើញឃើញនោះទេ.
អ្នកខ្ចី...?
យើងខ្ចីរបស់ពីមនុស្ស.
របស់ដែលយើងត្រូវការ. របស់ដែលគេមិនបាត់បង់.
សាប៊ូ និង នំកូគី និងស្ករស អគ្គីសនី និងហ្គេសផង.
ជីតាទួតរបស់ខ្ញុំក៏ជា អ្នខ្ចីដែរ.
គ្មាននរណាធ្លាប់ឃើញគាត់ទេឬ?
ប្រហែលដែរ.
វាជាកំហុសរបស់ខ្ញុំ.
ណៃយ៉ា, កុំអញ្ចឹងអី. ត្រូវធ្វើល្អចំពោះនាង.
តើមានមនុស្សតូចៗដ៏ទៃទៀតទេ ដូចនាងទេនៅក្នុងផ្ទះនេះ?
ទេ, មានតែលោកប៉ា អ្នកម៉ាក់ និងខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ.
ចុះនៅផ្ទះដ៏ទៃទៀត?
ខ្ញុំប្រាកដថាមាន. ខ្ញុំធ្លាប់ជួបតែម្នាក់គត់ នៅឆ្ងាយពីទីនេះ.
អូ.
នាងនឹងជាអ្នកនៅចុងក្រោយហើយដែលនៅសល់.
ជារៀងរាល់ឆ្នាំពីរឬបីនៃពួកនាង, ត្រូវទេ?
នាងជាពួកដែលជិតផុតពូជហើយ, នាងដឹងទេ.
មិនពិតទេ!
យើងមានច្រើនណាស់. ស្ពីល ឡឺ និយាយបែបនេះ!
ស្ពីល ឡឺ?
គាត់ ក៏ជាពួកយើងដែរ.
ហើយគាត់បាននិយាយថា ពួកយើងមានច្រើនណាស់.
នាងដឹងថាមានប៉ុន្មានទេ នៅក្នុងពិភពលោក?
គឺមាន ៦.៧ ពាន់លាននៃពួកយើង.
ប្រាំមួយ ចុច ប្រាំពីរ ពាន់លាន...?
ចុះឯងវិញ?
ខ្ញុំមិនដឹងទេ.
ពួកនាង គឺប្រហែលជាមាន មួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ.
រហូតដល់ម្តាយរបស់ខ្ញុំប្រាប់, ខ្ញុំមិនដឹងថាមានមនុស្សតូចៗនោះទេ.
មានប្រភេទជាច្រើន ដែលបានផុតពូជទៅហើយ.
ខ្ញុំធ្លាប់តែឃើញនៅក្នុង សៀវភៅតែប៉ុណ្ណោះ.
មានប្រភេទស្អាតៗជាច្រើន...
ប៉ុន្តែអាកាសធាតុបានប្រែប្រួល, ដូច្ឆេះពួកគេបាស្លាប់អស់ហើយ.
វាបាននិយាយដូច្ឆេះ, ប៉ុន្តែជាផលកម្ម ដែលបានរក្សារទុកប្រភេទពួកនាង.
ផលកម្ម, ឯងនិយាយស្អីហ្នឹង?
ឯងគឺជាមនុស្សម្នាក់គត់តែផ្លាស់ប្តូរអ្វីគ្រប់យ៉ាង. ឥឡូវយើងត្រូវតែរើចេញអោយឆ្ងាយ.
យើងត្រូវតែរស់. លោកប៉ាខ្ញុំនិយាយដូចច្ឆេះ.
ដូច្ឆេះយើងត្រូវតែរើចេញ, ទោះជាវាមានគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងណាក៏ដោយ.
យើងនឹងទទួល, យើងនឹងមានរហូត. ឯង មិនដឹងពីយើងច្បាស់នោះទេ!
យើងនឹងមិនស្លាប់ ដោយងាយស្រួលនោះទេ!
ខ្ញុំសុំទោស. នាងនិយាយត្រូវហើយ.
ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់គត់ ដែលនឹងត្រូវស្លាប់.
បេះដូងរបស់ខ្ញុំ
គេនឹងធ្វើការវះកាត់នៅសប្តាហ៍ ក្រោយ, តែប្រហែលជាគ្មានសង្ឃឹមទេ.
បេះដូងរបស់ឯង...?
ខ្ញុំតែងតែឈឺជានិច្ច. ខ្ញុំមិនអាចលេងដូចជាក្មេងដ៏ទៃទៀតបានទេ.
ចាប់ពីពេលដែលខ្ញុំឃើញនាង, ខ្ញុំចង់ការពារនាង.
តែខ្ញុំមិនអាចធ្វើបានសូម្បីតែដូចច្ឆេះ
ខ្ញុំសង្ឃឹមថានាងអភ័យទោសអោយខ្ញុំ.
ខ្ញុំមិនដឹងថា ឯងឈឺនោះទេ.
តើវាជាពិភពអីដែល ធ្វើឡើងនៅទីនេះ?
វាជាផ្ទះបាយដែល យកចេញពីផ្ទះតុក្កតា!
រកឃើញឯងហើយ!
មានបញ្ហាអី?
ម្តាយរបស់ខ្ញុំ... ខ្ញុំបានលឺសំលេងរបស់គាត់.
វាជាផ្ទះបាយដ៏អស្ចារ្យណាស់.
ឯងមិនមែនជាមនុស្សតូចតែម្នាក់ នៅទីនេះទេ, ខ្ញុំភ្នាល់.
ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ.
អោយខ្ញុំចេញទៅ! ជួយខ្ញុំផង!
របាំងពិដាន.
សួរស្តី? Squeaky Klean Service?
តើខ្ញុំអាចធ្វើការហៅបន្ទាន់ មកផ្ទះខ្ញុំបានទេ?
វាមានអ្វីម្យ៉ាងដែលតូចនៅ ក្នុងផ្ទះ. ទេ, មិនមែនជាកណ្តុរទេ.
មិនមែនជាកណ្តុរ?
ខ្ញុំមិនចង់សំលាប់ពួកវាទេ.
ត្រូវការសេវាកម្មអន្ទាក់ ឬ?
ចាស, គឺវា. ខ្ញុំចង់អោយលោកដាក់អន្ទាក់ពួកវា.
ស្សូ! ស្សូ!
អារីធី!
ម៉ាក់ខ្ញុំបាត់ហើយ!
មាននរណាម្នាក់បានយកពិដានចេញ. ខ្ញុំគិតថាមនុស្សបានចាប់គាត់បាត់ហើយ!
ម៉ាក់...
យើងនឹងស្វែងរកគាត់.
វាជាប់ហើយ.
សាកបើទា្វមួយទៀតទៅមើល.
ខ្ញុំមិនអាចបើកវាបានទេ.
ចាំមួយភ្លេត!
ខ្ញុំអាចធ្វើបាន.
អស្ចារ្យ!
ទេ, មិនមែនជាវាទេ.
ផ្លួវកខ្វក់នោះ. បង្វិលវាមកខាងនេះ.
- ខាងមុខស្ពាន? - ទេ, មិនមែនមួយហ្នឹងទេ!
ហារុ បានបើកវា.
នាងប្រហែលជាយកម្តាយរបស់ខ្ញុំ ទៅទុកកន្លែងណាមួយហើយ.
ឯងមិនអីទេឬ?
ហេតុអីបានជាពួកគេយូម្ល៉េះ?
ម៉ាក់! ម៉ាក់នៅឯណា?
ប៉ុន្តែសោ...
សោ?
តើអាចអោយ ទឹកដោះគោក្តៅខ្ញុំខ្លះទេ?
បាន, ចាំមួយភ្លេត.
អរគុណ.
ខ្ញុំឃ្លានណាស់. មាននំកូគីខ្លះដែរទេ?
ម៉ាក់!
- ម៉ាក់? - អារីធី!
ម៉ាក់នៅទីនេះ, អារីធី!
ម៉ាក់!
អារីធី!
ពួកគេនៅទីនោះ. ទីបំផុតពួគេរកផ្លូវឃើញហើយ.
មានមនុស្ស!
មិនអីទេ, ម៉ាក់.
យើងគួរតែមើលជុំវិញខ្លួន ជាមុនសិន.
ឆាប់ទៅធ្វើការងាររបស់ឯងទៅ.
ឥឡូវនរណាអាចធ្វើវាបាន?
ហារុ? ហារុ!
មានបញ្ហាអីហ្នឹង?
ទីបំផុតវាកើតឡើងហើយ. មានមនុស្សតូចៗនៅទីនេះ!
មនុស្សតូចៗ?
ត្រូវហើយ.
ហើយពួគេក៏ជាចោរដែរ!
វាពិតជាត្រូវ.
ពួកគេលួច របស់ទាំងអស់ពីផ្ទះ.
អញ្ចឹងបានជារបស់ ចេះតែបាត់.
ហារុ, ឯងកើតអីហ្នឹង?
ច្រើនឆ្នាំមកហើយដែខ្ញុំគិតថា ជាការរវើរវាយរបស់ខ្ញុំ.
ល្អណាស់, ដែលវាមិនដូចនោះ.
ពិតណាស់យើងមិនត្រូវ សំលាប់គេទេ.
យើងត្រូវតែប្រញ៉ាប់ឡើង. ពួគគេកំពុងនៅខាងក្នុងផ្ទះ!
ឯងនឹងជឿខ្ញុំ នៅពេលដែលឯងឃើញរបស់នេះ.
នេះជាសំបុករបស់ពួកគេ.
សំបុក?
ដូចជាគំនរសំរាម ចាស់ៗហ្នឹង.
ស្អីគេ? ខ្ញុំស្បថថា ខ្ញុំបានឃើងវា.
ហារុ, ខ្ញុំបានអ្នកប្រម៉ាញ់ទៅឆ្ងាយហើយ.
ឥឡូវ, ចាំមួយភ្លេច.
ផ្ទះតុក្កតា
អ្នកប្រុសតូច? តើយើងអាចចូលក្នុង មួយភ្លែតបានទេ?
ល្អណាស់.
ឯងនឹងមិនជឿរឿងនេះ. ពួកគេ ក៏បានលួចផ្ទះបាយតូចផងដែរ.
ខ្ញុំនឹងមើលវា, វាបាត់ហើយ.
វាមិនបាត់ទេ.
គួរអោយសប្បាយពេលបានមើលវា.
ចាំមួយភ្លែត, ខ្ញុំអាចបង្ហាញវាបាន! ខ្ញុំមានវាមួយនៅក្នុងក្រឡនេះ.
ខ្ញុំឆ្ងល់ថា មានអ្វីនៅក្នុងដៃ ហារុ.
ហ្អឹម?
ប្រទាលស្រស់, គួរអោយស្រលាញ់ណស់.
នរណាម្នាក់កំពុងតែឆុងតែ!
វាដូចជាឱពុករបស់ខ្ញុំធ្លាប់និយាយថា. មានមនុស្សតូចៗរស់នៅទីនេះ.
បាទ, នៅទីនេះ.
ដូច្នេះហារុ ពិតជាបាន ឃើញពួកគេមែន.
គិតថានាងបានចោទពួកគេ ថាលួចរបស់.
ពួកគេមិនមែនជាចោរទេ! ពួកគេជាអ្នកខ្ចី.
ខ្ញុំចង់មានន័យថា, ខ្ញុំចង់ ខ្ញុំគួរតែបានឃើញពួកគេ.
ខ្ញុំភ្នាល់ថា ពួកគេនៅទីនេះ កន្លែងណាមួយ.
ខ្ញុំប្រាកដ.
សូមអភ័យទោស, លោកស្រី!
តើលោកស្រីចង់អោយយើងចាប់ផ្តើមពីកន្លែងណា?
អ្នកស្រីមិនអីទេឬ?
វាបានទៅឆ្ងាយហើយ.
ខ្ញុំមានមួយដែរ ហើយវាបានទៅឆ្ងាយហើយ!
វាមិនមែនជាការរវើរវាយទេ. ពិតជាមានមនុស្សតូចៗនៅទីនេះមែន!
ពេលក្រោយខ្ញុំស្បថថា នឹងចាប់ពួកគេអោយបាន!
តើវាឆ្ងាយប៉ុណ្ណាទៅកន្លែ ដែលយើងជួប ស្ពីល ឡឺ?
វានៅខាងក្រៅព្រៃនោះ. បន្ទាប់មកយើត្រូវឆ្ពោះទៅទន្លេ.
ខ្ញុំចាស់ហើយ. ខ្ញុំមិនដែលដើរឆ្ងាយបែបនេះទេ.
ប្រញាប់ឡើង.
ខ្ញុំមិនអាចធ្វើវាបានទេ...
យកល្អគួរតែរកអីញ៉ាំសិនទៅ. យើងនឹងត្រូវដើររហូតដល់ព្រឹកស្អែក.
ថាម៉េច?
អោយខ្ញុំសុំទោស.
វាជាកំហុសរបស់ខ្ញុំដែលយើងត្រូវចាកចេញ ពីផ្ទះដែលស្អាតដូចនោះ.
វាកន្លងផុតហើយ.
ខ្ញុំនឹងធ្វើផ្ទះដ៏ល្អមួយទៀត, សំរាប់ពួកយើងទាំងបីអ្នក.
ខ្ញុំចេញទៅក្រៅមួយភ្លេត.
កុំទៅឆ្ងាយ.
ណៃយ៉ា!
ណៃយ៉ា...
ឆ្ងាយបន្តិចទេ.
ស្ពីល ឡឺ!
នោះជាអ្វីគ្រប់យ៉ាង.
ឥឡូវ ឆាប់ចេញដំណើរទៅ.
យល់ព្រម.
ម៉ាក់, ម៉ាក់មិនអីទេឬ?
អារីធី!
ស្សូ!
អារីធី...
យើងត្រូវចាកចេញឥឡូវនេះ.
ខ្ញុំរីករាយណាស់ដែលយើងធ្វើវាបាន.
ណៃយ៉ា ជាអ្នកបង្ហាញផ្លូវខ្ញុំ.
អរគុណ. ថែរក្សាខ្លួន.
ខ្ញុំបានយករបស់នេះមក.
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាអ្នកនិងទទួលយកនៅពេលនេះ.
អរគុណ.
ខ្ញុំត្រូវទៅហើយ.
តើឯងត្រូវវះកាត់នៅពេលណា?
ខានស្អែក.
ខ្ញុំនឹងមិនអីទេ. ឯងបានលើកទឹកចិត្តខ្ញុំអោយរស់.
សំរាប់សំណាងល្អ.
អរគុណច្រើន.
ឯងតែងតែការពារពួកយើងជានិច្ច.
អារីធី...
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាឯងនឹង រស់នៅដោយសប្បាយរីករាយជារៀងរហូត
លាហើយ.
អារីធី, ឥឡូវនេះ នាងក្លាយជាចំណែកមួយនៃខ្ញុំហើយ.
ខ្ញុំនិងមិនបំភ្លេចនាង, ជារៀងរហូត.
ចំណងជើងរង ដោយ ធង ឧស្សាហ៍ www.facebook.com\ussaloveyou